الملک جل جلالہٗ

مچ آدنیا نا بادشاہ، دا اسم انا بارو اٹ امام غزالیؒ فرمائفک: ”الملک جل جلالہٗ“ ہمو ہستی ءِ پارہ کہ او تینا ذات و سِفت آتیٹ ہچ ءُ گڑا سے نا آہری مف۔ و ہر گڑا تینا ذات و سِفت و وجود اٹ اونا آہری مرے۔ امام قرطبیؒ نوشتہ کرینے کہ او کل ءِ گڑا تا مالک ءِ۔ و کل دنیا ٹی و کل ءِ بادشاہ تیا اونا بادشاہی ءِ۔ مخلوق اگہ اسہ گڑاسے نا مالک مریک، واہم اللہ تعالیٰ نا کنڈ آن وختی وڑ اٹ مالک مریک۔ اللہ اودے مالک تے جوڑ کرینے۔ جائی آ مالک تو اللہ ءِ۔ ہربو کہ اونا ملکیت اٹ ہچ ءُ گڑاس اَلو، داسہ کہ انت گڑاسے نا مالک ءِ، او ہم وختی وڑ اٹ ءِ، دے انا دے اس چٹک۔ دن تو او منہ گڑا نا مالک ءِ، و خدا تعالیٰ ہمو مالک آ ذات ءِ کہ او ہر گڑا نا حقی آ مالک ءِ، و ہر گڑاغا ازل آن ابد اسکان اونا ملکیت ارے۔ قرآن پاک اٹ دا اسم پنچ جاگہ غا بسنے۔

-5 القدوس جل جلالہ:

ہر عیب آن پاک

نہایت پاک، حساب نا اعتبار اٹ دا اسم خدا تعالیٰ نا پنچمیکو پن ءِ۔ اونا گونڈ یعنی مختصر مطلب دادے کہ عیب آن پاک آ ذات۔ ولے امام بیہقیؒ نوشتہ کرینے کہ ”القدوس جل جلالہٗ“ ہمو ذات ءِ ہرا کل ءِ عیب آتیان پاک ءِ، و اولیاد، شریک آن بے نیاز ءِ۔ امام ابن کثیرؒ فرمائفک ”القدوس جل جلالہٗ“ ہمو پاک آ ہستی ءِ کہ کل ءِ کمی و کوتاہی تیان پاک مرے۔ و کل جوان انگا سِفت آک اوٹی مریر۔

از ابن الحسن ابابکی